fbpx
‘Je hoeft niet altijd alles alleen te doen’

‘Je hoeft niet altijd alles alleen te doen’

“Ik wil het doen zoals ík wil, met wie ík wil, hoe ík het wil en ik wil het zonder (financiële) hulp van anderen bereiken”. Dit was het uitgangspunt toen ik zeven jaar geleden besloot dat het klaar was en dat het anders moest. Ik wilde me niet meer (onbewust) laten leiden door wat andere mensen vonden van wat ik deed, ik wilde me niet meer laten beïnvloeden maar écht helemaal ‘Esther’ zijn.

Alles was me gelukt. Helemaal alleen, zonder hulp van anderen. En ik moest het ook gewoon allemaal alleen blijven doen van mezelf. Ik heb het mezelf toch al die keuzes van de afgelopen jaren aangedaan? Daar heeft niemand om mij heen om gevraagd.

Er gaat zóveel goed, ik heb zóveel mensen blij gemaakt, ik mag zóveel mensen inspireren, er doen mensen mee aan mijn programma:-) en toch vier ik de successen niet. Ik legde mezelf op dat het nog ‘meer, nog ‘sneller’ en nog ‘beter’ kan. Het proces had ten slotte al lang genoeg geduurd (in mijn hoofd was het zo dat mensen om mij heen dit zouden denken).

Afgelopen week was ik maar aan het draaien, maakte ik me zorgen en piekerde. Ik bezocht mijn eigen coach, lieve mensen om mij heen stonden ineens op, en ik ontmoette prachtige nieuwe mensen. De spiegel die ik van al die mensen kreeg is heel bijzonder, komt bij allemaal op hetzelfde neer en moet gewoon zo zijn:

“Je hoeft niet altijd alles alleen te doen”


Je komt alleen en je gaat alleen, maar het is helemaal niet erg om hulp te krijgen en aanvaarden. Het is goed dat ik de afgelopen tijd alles vanuit mijn hart heb gedaan, daardoor heb ik écht kunnen luisteren naar mijn gevoel en ben ik dicht bij mezelf gebleven, maar er zijn ook dingen die ik helemaal niet alleen hóef te doen. Er zijn mensen die willen helpen, er zijn mensen die kunnen helpen, er zijn dingen die ik bij een ander mag laten. Laat het toe, dat maakt het allemaal zoveel makkelijker en uiteindelijk ook veel minder ‘eenzaam’.

En het is weer zo’n prachtige spiegel waarmee ik jou ook wil inspireren. Hoe lastig het ook is, hoe ingewikkeld het pad ook is, hoe erg je ook bij jezelf wilt blijven: je hoeft het niet alleen te doen. Doorsta die worsteling niet in je eentje en voel je niet alleen. Er is een weg om je gevoel te omarmen, om je eigen keuzes te maken en om het leven te creëeren dat je écht wilt mét een beetje hulp.

Zolang er chaos is in je hoofd blijf je dwalen, blijf je worstelen en kun je niet aan de slag. Zolang je het gevoel hebt dat je non-stop gebrek hebt aan tijd en energie kun je niet gaan doen wat je écht belangrijk vindt. Stop de chaos in je hoofd (en daarmee in je huis).

Heel binnenkort kun je ontdekken hoe je dat kunt doen, samen met mij. 
Op 7 december start ik namelijk de… ‘Kick the shit out of it’ Challenge

Ik heb 10 video’s voor je opgenomen met een inzicht én een vraag of opdracht, zodat je zelf de touwtjes weer in handen hebt en die chaos stopt. Je krijgt rust en ruimte in je hoofd en veel meer tijd en energie. Zeker in deze tijd met alle feestdagen die komen levert deze challenge je zoveel op. En weet dat je niet alleen bent, dat je daar best een beetje hulp bij mag hebben en dat je helemaal niet raar bent!

Met de ‘Kick the shit out of it’ Challenge

 
✨Ga je direct orde in de chaos scheppen in je huis en in je hoofd
✨Krijg je inzichten die je niet eerder hebt opgedaan en dus ook niet kon toepassen
✨Kijk je kritisch naar jezelf en jouw situatie zodat je juiste keuzes kunt gaan maken
✨Ga je liever voor jezelf zijn
✨Krijg je meer tijd voor dingen die je echt belangrijk vindt
✨Ontdek je hoe je voorkomt dat de dingen je blijven overkomen
✨Wordt duidelijk wat er nou precies in je hoogsensitieve hoofd gebeurt en hoe je alle shit eruit kunt gooien

We starten op 7 december, de laatste Nieuwe Maan van het jaar. Hét moment om te starten met een nieuwe manifesteer-cyclus. En het beste moment om de ideale situatie te creëeren om je doelen en dromen voor 2019 te waar te maken. 10 Dagen lang ontvang je een video. Met een beetje support, handvatten en concrete acties bereik je in die tien dagen rust, balans en gaat je energie weer volop stromen.

Als bonus kun je op dag 11 (17 december) bij het speciale afsluitende webinar zijn. In dit webinar deel ik nog veel meer inzichten, mijn eigen verhaal en ontdek je welke lessen je kunnen helpen jouw dromen waar te maken komend jaar en te kiezen voor jezelf. De investering is tijdelijk €37,- en 10 dagen lang maar een paar minuten van je tijd. Het wordt bijzonder, ik zal je niet teleurstellen;-)

Dit wordt het begin van zoveel moois…

Doe mee en ontdek wat het jou kan brengen.

Meld je hier aan en aanvaard een beetje hulp. Je hoeft het niet alleen te doen:-)

Hele lieve groet,
Esther

PS: Ik heb een beperkt aantal plekken beschikbaar, dus wacht niet te lang!

Zonder dalen geen pieken, toch?

Zonder dalen geen pieken, toch?

Als HSP (en HB) heb ik van nature de drang om nieuwe avonturen aan te gaan, om zelf te beslissen, om dingen anders te doen dan de rest. Maar wat er bij mij ook vaak gebeurt als ik tegenslag ervaar, en wat je waarschijnlijk ook herkent, is dat ik heel snel uit het lood geslagen ben en mijn avontuur stop voordat het een succes is.

WAT EEN HOBBELS
Ik heb een poosje geen uitbreektips geschreven en ik heb weken social media vooruit gepland om te kunnen werken naar mijn lancering. De lancering van mijn online programma Jouw Zevensprong en het geven van webinars, waar ik super trots op ben.
Maar man o man wat was het een weg met hobbels om het voor elkaar te krijgen.

Het is niet overdreven dat ik onderweg bijna ben omgevallen en heb opgegeven. Mijn missie is helder: ik wil zoveel mogelijk mensen inspireren en helpen als HSP het leven te gaan leiden dat ze écht willen. Dat je mag kiezen voor jezelf en je dromen na kunt jagen. Mijn lange, lange zoektocht is echt mijn drijfveer om alle HSP te laten weten dat er een kortere weg is en dat je het wiel niet zelf hoeft uit te vinden.

Inmiddels weet ik natuurlijk hoe ik de dingen die ik tegenkom kan ombuigen, maar dan moet ik wel eerst onder ogen durven zien wat me zo in de weg zit….en dat duurt ook bij mij wel eens een poosje.

 

Deze hobbels kwam ik tegen de afgelopen weken…..

  • Veel te weinig rust, omdat ik wekenlang opstond om 5 uur zodat ik vast 2 uur kon werken voor de kinderen wakker werden, onder schooltijd iedere dag non-stop werken en dan ‘s avonds als de kids op bed liggen ook weer tot laat
  • Techniek achter de schermen die absoluut niet deed wat ik wilde
  • 5 nieuwe tools onder de knie krijgen om mijn online business te runnen
  • Mega veel geld investeren en niet weten óf en wanneer je het terug gaat verdienen
  • Ingewikkelde Facebookcampagnes bouwen waarin je veel tijd en geld moet investeren
  • Te maken krijgen met intens nare reacties op de dingen die je doet (maar die haters schijnen erbij te horen als ik het zo lees bij al die BN’ers)

LAAT HET NIET STAPELEN
Ik ging maar door en durfde niet onder ogen te zien wat er gebeurde dus ik kon ze dus ook niet ombuigen. En dan gaat het van kwaad tot erger met hoe je je voelt, hoe je energie is en hoe je kunt genieten. Mijn houding veranderde, wat ik uitstraalde veranderde, mijn vertrouwen veranderde en heel even heb ik zelfs gedacht: ik gooi de handdoek in de ring. Alle hobbels waren opgestapeld.

  • Doordat wat ik bedenk niet altijd meteen zo gaat als ik het voor ogen heb ben ik heel snel geneigd teveel luisteren naar anderen en niet luisteren naar mijn gevoel
  • Ik zit volledig in mijn hoofd en helemaal niet meer in mijn gevoel. Pieker, pieker, pieker. Door het over analyseren gooide ik zelfs bijna de handdoek in de ring
  • Ik vergeet te genieten en trots te zijn op de dingen die wel goed gaan, maar focus alleen maar op wat (nog) niet lukt
  • Maak me alleen nog maar druk of alles nog wel goedkomt waardoor mijn creativiteit niet meer stroomt

En zo kan ik nog wel even doorgaan…

 

Eerlijk is eerlijk; Mijn leven is ook echt niet altijd een groot feest. Het gaat niet altijd vanzelf en tegenslagen gaan ook mij niet in de koude kleren zitten. Langzaam kon ik alleen maar kijken naar de struggles en vergat ik de mooie dingen, de stappen die ik wel al allemaal had gezet en dingen die ik eigenlijk wel weet maar gewoon even vergeten was.

En toen ineens kwamen daar deze week een paar super inspirerende teksten tevoorschijn op mijn eigen social media:-) Voor mijn social media heb ik een heleboel weken geleden ontzettend veel content gemaakt dat in de afgelopen weken gepost werd.. Zo kan het dus dat ik mezelf ineens verbaas over wat er voorbij komt☺️ en dat het ook bij mij rake lessen zijn. Die ik dus zelf geschreven had en bijna vergeten was…

 

Breek uit! Het is toch gewoon tijd? Snappen wat er nou eigenlijk steeds allemaal gebeurt in je lijf, waarom je je zo voelt als je je voelt, gewoon tijd om grip te krijgen op je leven en om zelf de touwtjes in handen te nemen? Je hebt maar 1 leven. Tijd is zo kostbaar en daarom ook zo zonde als het zomaar aan je voorbij gaat zonder dat je je leven hebt kunnen leiden zoals je écht wilt?

 

Neem die hindernissen. Houd vol bij tegenslag! Doorzetten loont. Je hebt dingen die je al jaren op dezelfde manier doet en die verander je niet zomaar. Het gaat met vallen en opstaan. Wat helpt is stoppen met een prestatie zien als doel, zie de weg er naartoe als doel. Dat je iets wilt leren op de weg naar een prestatie. Ga op ontdekkingsreis en neem de juiste stappen. Als je een systeem bouwt voor jezelf kun je keer op keer trots zijn op de dingen die je onderweg al hebt bereikt, in plaats van ontevreden zijn met de dingen die tegenzitten of niet lukken.

 

Geef nooit op! Een van de strategieën die ik mensen leer in mijn online programma. Hoe meer je gaat oefenen, hoe meer je in beweging blijft, hoe meer je zelfvertrouwen groeit. Vertrouw dat het gaat lukken. Niet stoppen of omkeren op het pad dat je loopt, maar in beweging blijven is heel belangrijk. Houdt een helder doel voor ogen. Geef niet op als het moeilijker gaat….

 


THE ONLY WAY IS UP!
Ik geloof dat dingen soms zo moeten zijn. Dat ik deze 3 posts nu las had een rede….The only way is up! En o wat is die weg verdomde lastig, maar zonder diepe dalen geen hoge pieken toch?

En zo is het ook voor jou. Je leven is nooit een rechte lijn, het gaat met pieken en dalen. Het is net als hartslag, pieken en dalen, een rechte lijn is foute boel. Het enige dat je moet leren is loslaten dat er geen dalen mogen zijn, want die zullen toch altijd terugkomen. Als je ergens energie instopt komt er misschien niet direct uit wat je zou willen, maar het heeft je van alles geleerd: Doorzetten met tegenslag, inzichten, leren hoe je dingen kunt ombuigen.

Ik moest me ook even bewust worden van de dingen die ik de afgelopen 10 maanden allemaal wel voor elkaar kreeg! Ik ontwikkelde een 12 weeks uniek programma voor HSP, maakte een mini-training van 10 dagen, schreef een webinar waar binnen 3 weken gewoon al meer dan 1000(!) mensen bij wilden zijn en ik kreeg ook zoveel lieve reacties van mensen die intens blij zijn met de dingen die gemaakt heb en deel.

Wat ik jou wil meegeven is dat er altijd dingen zijn waar je trots op kunt zijn. Die er toe doen, waar je iets aan hebt, die je iets leren. Hoe zwaar het nu ook is, je komt er sterker uit. Ga het niet uit de weg, maar ga het aan. Geniet van alle kleine dingen, pak kansen, ga uitdagingen aan, geef niet op en leef je droomleven.

Voor nu bedankt voor je aandacht. Ik kijk uit naar je reactie. Je hoort van me:-)

Volg je gevoel en ga het leven leiden dat je écht wilt


Hele lieve groet,

Esther

Succes begins at the end of your comfort zone….

Succes begins at the end of your comfort zone….

En toen waren we ineens 6 weken verder😊Wat heb ik genoten van de tijd met mijn gezin en het maken van veel prachtige herinneringen. Sinds 2 weken weer alles in mijn favoriete rust, reinheid, regelmaat;-) Ik hoop dat jij een mooie zomer hebt gehad en dat je prachtige herinneringen hebt gemaakt!
 
‘Succes begins at the and of your comfort zone’
O wat is het waar. Deze uitspraak blijft me inspireren en intrigeren. Ik weet dat het zo werkt, maar zo voelde het deze zomer helemaal niet….
 
‘Succes begins at the and of your comfortzone’ betekent dat je jezelf keer op keer moet stretchen, andere dingen doen dan je daarvoor deed. Het is elke keer weer spannend en het maakt onzeker.
 
Failed…
Maandenlang ben ik bezig geweest met schrijven, bedenken, maken, creëren en toen was daar die lange, lange zomervakantie. 6 weken heerlijk de kinderen thuis, maar ook 6 weken bijna niet werken. Nog nooit ben ik zo lang zo bang en onzeker geweest. Wat ik ook deed, ik kreeg mezelf niet meer in het gareel. Op geen enkele manier kon ik mezelf tot de orde roepen, terwijl ik dagelijks met jullie deel hoe ik dat zou moeten doen en rationeel heel goed weet hoe ik het moet doen.
 
Ik wist dat ik 6 weken lang niets kon doen, geen vooruitgang kon boeken en alleen maar kon vertrouwen op wat ik had gedaan de afgelopen tijd en vertrouwen hebben in wat er na de zomer allemaal zou komen. Komende week ga ik nog 1 mega investering doen voor ik eindelijk mijn online programma met jullie kan delen. Het is erop of eronder…. Letterlijk alles of niets. Blut zijn of eindelijk waar kunnen maken waar ik zo lang mee bezig ben geweest en waar ik zo in geloof en wat heb ik me daar druk over gemaakt.
 
Die belemmerende gedachten die ik mezelf aandeed in de 6 weken dat ik (te)veel kon nadenken waren echt gekmakend. Wat als het niet lukt, wat nou als ik degene ben die zoveel geld heb opgemaakt zonder resultaat, wat nou als die investering niet gaat leiden naar wat ik voor ogen heb, wat nou als het me niet lukt honderden of duizenden mensen te inspireren en te helpen…… Uiteindelijk had ik me in mijn hoofd al bijna neergelegd bij het vervliegen van mijn droom, stond ons droomhuis in mijn hoofd al te koop en stonden we op straat…. Onzin natuurlijk, maar dat kreeg ik mezelf met geen mogelijkheid aan mijn verstand.
 
Na 5,5 week piekeren en mezelf letterlijk ziek maken (het voelde iedere dag alsof ik ’s avonds opnieuw een wereldpremière moest spelen de duomo van Milaan) kwam ik er eindelijk achter waarom het me al die tijd niet lukte om het vertrouwen te hebben dat ik het hele proces had gehad. Ik stak ineens het liefst mijn kop in het zand, wilde niet denken aan ‘wat’ – ‘als’, maar het tegenovergestelde gebeurde. Als iemand tegen je zou zeggen: ‘Denk niet aan een roze olifant’, dan gebeurt het juist. En dat gebeurde bij mij dus ook.
 
En al die angsten… ik deelde het met niemand. Mijn hersenen protesteerde mega, die wilde terug naar hoe ‘veilig’ het was ervoor. Die wilde gewoonten en zekerheid. Ik durfde mijn (nieuwe) angsten niet onder ogen te zien en te delen met mijn omgeving. Het liefst wilde ik terug naar een veilige baan, waarbij je in ieder geval gewoon iedere maand geld ontvangt, snapte ik even helemaal niet meer waarom ik iedere keer weer in het diepe spring en niet voor de makkelijke weg kies… Maar een van de belangrijkste redenen om begin dit jaar te gaan schrijven was dat ik wel van de daken wilde schreeuwen wat er gebeurt als je je angsten juist durft aan te gaan. Dán lukt het je dat leven te gaan leiden dat je écht wilt.
 
Toen ik na 5,5 week eindelijk besloot mijn doemscenario’s te delen en die angsten onder ogen te zien begreep ik weer waarom ik er in januari mee begonnen was. Mijn missie is: Laten zien wat er gebeurde als je die angsten aangaat. Het hoort juist bij mij om keer op keer dingen anders te doen dan de rest. Zonder veranderingen en grote stappen geen ontwikkeling.
 
Face your fears!
Mijn intensie toen ik begon begin van het jaar? Jou als creatieve, hooggevoelige en ondernemende mens inspireren het leven te gaan leiden dat je écht wilt. Jou een jarenlange zoektocht besparen en helpen eindelijk voor jezelf te kiezen, jezelf te begrijpen, los te laten, keuzes te maken, te dromen, doelen te stellen en er voor gaan. Angsten onder ogen zien, ze aangaan en net als ik mega stappen te maken.
 
Want één ding is zeker: blijf je doen wat je altijd deed, dan verandert er niets. Als ik dezelfde dingen was blijven toepassen als ik altijd deed, was mijn leven geen 180 graden gedraaid. Als ik niet mijn grootste angsten en diepste sprongen had genomen was ik nooit aan dit avontuur begonnen en ook nooit gekomen waar ik nu ben.
 
Mijn conclusie na deze zomer is toch echt: ‘Liever mega op mijn smoel gaan dan mezelf eeuwig af blijven vragen: ‘Wat als ik het toen toch had geprobeerd en zoveel mensen een prachtig leven had kunnen geven…’ Ik ben klaar om mijn grootste angsten en spannendste stap aan te gaan en me super kwetsbaar op te stellen door het met jullie te delen. Jij ook?
 
Ik ben super benieuwd hoe jij erin staat! Durf jij je angsten onder ogen te zien en ze aan te gaan? Laat het me weten in de comments!
 
 
In mijn vorige uitbreektip vroeg ik aan het eind:
 
Natuurlijk ben ik heel benieuwd of jij het jezelf gunt om nu eens eerlijk te zijn. Kies jij al voor jezelf als ondernemende, creatieve hsp en leef jij het leven dat je écht wilt?En heb jij al een idee wat je anders gaat doen na deze zomer?
 
Nou? Weet jij het al?
Make memories, they last forever! Wat ga jij anders doen na je vakantie?

Make memories, they last forever! Wat ga jij anders doen na je vakantie?

Daar reed ik gisteren….. Mooie muziek in de auto, zonnetje erbij op de terugweg van een prachtige herinnering. Weemoedig dacht ik terug aan dat ik jong was en realiseerde ik me dat er mega veel kansen zijn en dat heel veel hsp eraan voorbij vliegen.

Plotseling waren Guus en Fiep gisteren beiden aan het spelen en zomaar ineens had ik dus een middag geen kinderen in die 6 weken durende zomervakantie. Samen met Fiep zou ik iets leuks gaan doen met mijn oma, oma Tiny (overgrootoma van Fiep en GuusJ). Maar toen Fiep ineens met een vriendinnetje ging spelen en dus niet meeging naar oma, waren we helemaal niet gebonden en konden we doen wat we wilden;-)

MEMORIES, THE LAST FOREVER!
Ik weet niet beter of mijn oma woont in het appartement waar ik haar gisteren ophaalde. En tijdens het kletsen nam ik de geur in me op, stond de balkondeur open en stond de zon precies zoals ik me herinner van vroeger. Het klinkt gek, maar ik werd er helemaal emotioneel van, ik kon wel huilen. Van geluk over hoe blij, onbezorgd en tevreden ik was in mijn jeugd en weemoedig omdat het geweest is…. Wat heb ik ontzettend veel mooie momenten beleefd op dat balkon, 11 hoog, in het zonnetje, de rust en het engelengeduld van mijn oma en die heerlijke zomerse geur van de bomen. Waarom is alles niet gebleven zoals het was?

Natuurlijk kan dat helemaal niet en natuurlijk wil ik de momenten van toen tot nu niet missen. De mooie momenten die ik op vakantie had waarin ik met mijn ouders altijd met de caravan op stap ging, mijn fijne onbezorgde jeugd, die heerlijke vakanties in Friesland, de liefde, de hoogtepunten, de dieptepunten, trouwen, het krijgen van kinderen. Alles is gericht op groei en dat is maar goed ook. Maar heel af en toe…..vraag ik me weleens af waarom dingen niet zo zijn gebleven als toen. Dan was mijn opa er nog geweest, dan kon ik nog heerlijk onbezorgd logeren bij mijn opa en oma, kon ik nog lekker tegen mijn moeder aankruipen als ik het even niet meer wist enz.

Het hoort er nou eenmaal bij, bij alles in het leven: loslaten. Iedere keer neem je afscheid van iets dat geweest is, en leef je door in een moment voor een nieuwe herinnering. En wat zo mooi is, herinneringen blijven bestaan, zeker herinneringen uit je jeugd en jong volwassen leeftijd.

Ik zag het bij mijn opa toen het niet zo goed meer ging. Wat heb ik een gesprekken gevoerd over hoe het was in zijn jeugd, waar ze hebben gewoond, wat ze hebben meegemaakt, wie hij kenden en wat ze deden. En nog deze week ervaart een vriendin van mij hetzelfde met haar opa. Herinneringen blijven echt altijd, daar kun je op teren hoe zeer het soms ook doet.

Iedere dag is een mogelijkheid om nieuwe ervaringen op te doen en nieuwe herinneringen te maken. Jaren ben ik door gerend, wilde ik alles bereiken en meemaken, maar achteraf is het omgevlogen en ben ik echt vergeten van sommige dingen mooie herinneringen te maken, de momenten echt te doorleven, te ervaren, te voelen en op te slaan. En gelukkig ben ik nog maar 33 en heb ik nog heel veel jaren voor mij.

Wat ben ik blij dat ik dit inzicht nu heb. Ik kan nu bewust herinneringen maken en geniet van het nu. Ik durf keuzes te maken zodat ik als ik echt oud ben niet hoef te denken: ‘had ik maar, wat zonde dat ik niet…, wat jammer…., die keuze had ik moeten maken, had ik dat maar geweten of nu is het te laat’. Ik hoop dezelfde gesprekken te kunnen voeren met mijn kleinkinderen als mijn opa met mij als ik oud ben en hoop dat ze zich ook realiseren hoe bijzonder dat is.

MAKING MEMORIES
Samen met mijn oma besloot ik gisteren uiteindelijk naar Egmond te gaan. Gezellig even door het dorpje wandelen en iets lekkers eten op het strand. En op het moment dat we de lift in willen stappen om naar de auto te gaan stapt mijn broer uit de lift. Wat een ontzettend mooi toeval. Mijn broer werkt veel en ik zie hem niet zo vaak, we gaan al helemaal niet samen naar oma. Hoe mooi is het dan nu om met z’n drieën te gaan en een mooie herinnering te maken?

En dat is wat ik zo vlak voordat ik op vakantie ga met je wil delen. Ik heb er altijd ontzettend veel moeite mee om te wennen aan mijn vakantie en andere ritme (zoals je ook kon lezen in mijn vorige uitbreektip), maar als het dan lukt dan is het zo fijn. Genieten, mooie nieuwe herinneringen maken en vol energie weer terugkomen.

Jij kunt het ook! Morgen is een nieuwe dag, kun je het anders doen dan vandaag. Herinneringen daar kun je eeuwig op teren. Hoe de weg ervoor ook gelopen is, heb vooral geen spijt van de dingen die je deed en realiseer je dat je er altijd voor kunt kiezen het vanaf morgen anders te gaan doen, nieuwe herinneringen te maken en te gaan leven zoals je het écht wilt. En dat is wat er vaak gebeurt tijdens de zomer, en tijdens een vakantie. Je overdenkt dingen, staat meer stil, je realiseert je dingen en maakt plannen voor na de vakantie. Heel vaak een moment om dingen anders te gaan doen dan daarvoor.

JOUW ZEVENSPRONG
Na de vakantie ga ik met je delen hoe je met tools, inzichten en de juiste strategieën je echt jouw pad kunt vinden en bewandelen. Zodat je kunt zorgen dat je geniet van ieder moment en later niet hoeft te denken: ‘had ik maar’ of ‘nu is het te laat’. Of de pijnlijke constatering te doen dat je nooit voor jezelf hebt durven kiezen.

Ik ga nu eerst heerlijk genieten van mijn vakantie en daarna ga ik knallen, met jou! Kies je eindelijk voor jezelf? Mijn online programma ‘Jouw Zevensprong’ wordt zo tof! Ik gun het je ontzettend dat je niet langer genoegen neemt met hoe het nu is, maar bewust gaat kiezen en het pad gaat lopen dat écht bij je past. Na de vakantie hoor je meer;-)

Geniet ontzettend van de zomer, maak vooral heel veel prachtige herinneringen en gun het jezelf na de vakantie om eens eerlijk te zijn. Kies jij al voor jezelf als ondernemende, creatieve hsp en leef jij het leven dat je écht wilt?

Heb jij al een idee wat je anders gaat doen na je vakantie? Ik ben super benieuwd! Laat je het weten?

 

 

 

Doe jezelf dit toch niet aan. Gun jezelf die summervibe!

Doe jezelf dit toch niet aan. Gun jezelf die summervibe!

In mijn vorige uitbreektip schreef ik hoe lastig ik het vind – en veel HSP met mij – om echt alles los te laten en te genieten van de vakantie….maar het begint te lukken;-). Die eerste week waarin ik altijd afzie, ik me mega verzet tegen het nieuwe ritme en de verandering is bijna voorbij, de summervibe begint te komen en stiekem geniet ik nu eigenlijk wel.

En wat hebben we het hier fijn in onze boerderij. Dit is de eerste hele zomer dat wij in Zijdewind wonen, maar het is gewoon alsof je op vakantie bent. In de straat hebben we een strandje met een duikplank en een opblaasspin en om de hoek een camping met zwembad waar mijn kinderen van de lieve eigenaren gewoon in mogen zwemmen. Heerlijk!

Maar die temperatuur deze dagen!? Bijna te warm om naar het strand te gaan. Mijn zoontje Guus bekeek het gisteren goed, die ging gewoon met vriendjes naar de bioscoop met airco. Mocht je wel besluiten naar de zee of het zwembad te gaan kún je niet anders dan meteen de zee in sprinten of in het zwembad springen en er voorlopig niet meer uit te komen.

Toch weet ik dat heel veel (hooggevoelige) vrouwen liever niet in vol ornaat op het strand lopen en hierdoor zelfs het strand en zwembad ontwijken. Alleen omdat je daar je kleren uit moet en je lijf meer zichtbaar is voor anderen…

Twijfels over je gewicht, de putten in je benen, de lelijke of te dikke buik, die zwabberende bovenarmen, spataderen en zo kan ik nog wel even doorgaan.. Die stemmetjes in je hoofd draaien overuren: Wat is dat lelijk, anderen zijn veel mooier dan ik, die is knap, wat zullen ze wel niet van me vinden en over me denken?

Maar wat is er nou het ergst dat kan gebeuren? Dat iemand iets van je vindt? Nou en?

En zal ik eens eerlijk zijn? Mensen met een ‘prachtig figuur’ (of naja zoals ons in de media wordt voorgespiegeld) op het strand in hun mooiste bikini, die ongelukkigheid, onzekerheid, arrogantie of verdriet uitstralen zijn totaal geen concurrent van iemand die misschien voor zijn gevoel lelijke benen, een blubberbuik of zwabberende armen heeft of zich veel te zwaar vindt, maar uiteindelijk met kracht, trots, zelfverzekerdheid en geluk een bikini of badpak draagt.

Het is ontzettend zonde dat je dat jezelf aandoet. Het zijn jouw gedachten die je dat aandoen. Je bent wie je bent en dat maakt je juist zo mooi!

Je uitstraling is totaal niet afhankelijk van hoe jij misschien vindt van jezelf dat je eruit ziet of hoe jij denkt dat andere jou eruit vinden zien. Je bent juist woest aantrekkelijk als je het gewoon doet, bent wie je bent en met trots lak hebt aan wat een ander van je vindt. Als je trots met die putten, spataderen, te dikke buik of juist te dun lijf het water inspringt.

Gun jezelf die summervibe en doe het gewoon, niet met afhangende schouders, maar met opgeheven hoofd, want je bent prachtig. Mooi zoals je bent, juist daarom.

Ik ben benieuwd wat jouw vakantieplannen zijn deze zomer. En ga jij heerlijk in je badkleding op het strand zitten of heb je daar moeite mee en hou je toch echt het liefst je lijf bedekt en dus kleren aan? 👙👗 Laat je het weten in de comments onder dit bericht?

Lees ook deze uitbreektip:
Zomervakantie!? Het is net of ik 6 weken lang een marathon loop!

Zomervakantie!? Het is voor mij als HSP net of ik 6 weken lang een marathon loop!

Zomervakantie!? Het is voor mij als HSP net of ik 6 weken lang een marathon loop!

En dan ineens staat de vakantie voor de deur…. Voor een deel van Nederland is die al 2 weken aan de gang, maar voor mijn kinderen begint hij dit weekend. Heerlijk even niet iedere ochtend weer vroeg brood smeren, tassen inpakken, hond uitlaten, haasten, rennen en vliegen. Toch durf ik het bijna niet te zeggen, maar o wat worstel ik als creatieve, ondernemende HSP met vakanties.

Heel veel mensen vragen aan je of je nog weggaat deze zomer, waarheen dan en hoe lang. ‘Heerlijk, even lekker genieten!’, roepen ze dan. ‘Voor de kinderen ook zo lekker, even helemaal niks. Even lekker rustig aan, doen waar je zin in hebt en uitrusten’. En wat voel ik me schuldig dat ik er helemaal niet (altijd) naar uitkijk en er eigenlijk zelfs tegenop zie. Vakantie moet toch gewoon leuk zijn, genieten met het gezin, herinneringen maken en lekker even helemaal niets?

Bij mij is het toch echt anders. En misschien herken jij het ook als je een gezin hebt en iedereen ineens een paar weken thuis is. Natuurlijk geniet ik van de weken dat we als gezin weggaan en allemaal dingen samendoen en mooie dingen beleven. Maar als HSP (hoogsensitief) is het helemaal niet fijn als het ritme zomaar ineens verandert en alles dat ‘normaal’ is ineens totaal anders gaat. In ons gezin ben ik niet de enige die HSP is, dat zijn we allemaal. Aris en Fiep kunnen met nieuwe situaties en verandering heel goed omgaan, maar mijn Guus en ik….

Omdat ik alleen onder schooltijden werk, en dus geen opvang heb voor de kinderen, betekent dit dat Guus en Fiep gewoon 6 weken achter elkaar met mij thuis zijn. We gaan ook nog 1,5 week weg met onze caravan, maar ik heb gewoon 6 weken lang geen moment voor mezelf en kan dus 6 weken lang niet werken. Al die weken geen tijd om even bij te komen, even lekker te doen waar ik zin in heb, een moment helemaal tot mezelf te komen of gewoon lekker te werken zoals het ‘altijd’ gaat.

Terwijl ik dit opschrijf vraag ik me af of ik dit wel moet delen, dit klinkt helemaal niet aardig! Want natuurlijk hou ik heel veel van mijn gezin en vindt ik het super tof om mooie herinneringen te maken samen, waarom voelt het dan alsof ik in zo’n lange vakantie een marathon aan het lopen ben? Mijn prikkelgrens – als hoogsensitief, creatief en altijd ondernemend mens – wordt mega op de proef gesteld. Misschien ben ik niet goed genoeg in mijn eigen grenzen bewaken en kiezen voor mezelf in de vakantie. Dat is het! Ik verval in vakanties gewoon weer heel erg in het gedrag waarmee ik de afgelopen jaren juist heb afgerekend.

Ik wil dat iedereen het naar de zin heeft, ben de hele dag aan het zorgen, bedenk dingen om bezig te zijn, ren voor iedereen om me heen, vraag me de hele tijd af of het wel leuk is en of we wel genoeg doen en zo is vakantie voor mij dus eigenlijk gewoon mega hard werken, een marathon lopen van 6 weken.

Herken je dit? Hier 3 tips om te genieten van je vakantie en die HSP marathon te stoppen:

VAKANTIETIP 1: LAAT LOS! GO WITH THE FLOW
Ik ben er heel goed in geworden op ‘normale dagen’. Als ik weet waar ik aan toe ben, weet hoe mijn week verloopt en weet wanneer ik er welk moment moet zijn voor mensen om mij heen. Alles van dit valt weg in de vakantie. Ik weet niet wat de die week precies gaan doen, ik weet niet wat er vandaag allemaal voorbij komt en iedereen is de hele dag thuis. Hoe red je het dan toch om los te laten? Laat je verwachtingen los, verwacht niet dat het leuk, spannend, uitdagend, rustig of juist druk is. Probeer het je te laten overkomen en leef in het moment. Voor ons als hoogsensitieve en creatieve mensen eigenlijk een prachtige uitdaging en leermoment!

VAKANTIETIP 2: KIES ZO NU EN DAN VOOR JEZELF 
Natuurlijk is het zo dat je er voor iedereen wilt zijn, goed wilt zorgen, het gezellig wil maken en ook nog je huishouden op orde wilt houden, maar je mag best iedere dag een paar keer een half uur voor jezelf eisen. Deel het alleen wel met de mensen om je heen, zodat ze weten dat je even lekker gaat zitten (of juist werken als je dat fijn vindt) en ze je dus ook even met rust laten. Het is juist mooi als je dit af en toe bewust doet, de mensen in je omgeving leren hierdoor ook voor zichzelf te kiezen als dat nodig is.

VAKANTIETIP 3: RUST, REINHEID, REGELMAAT
Wil niet teveel in de hand houden. Blijf niet 6 weken lang die marathon lopen want dan kun je na de vakantie zelf eerst weer 6 weken bijkomen voordat je weer normaal functioneert. Toch helpt het heel erg als je enig soort van regelmaat behoudt. Ga bijvoorbeeld iedere dag op dezelfde tijd naar bed en sta iedere dag ook op dezelfde tijd op. Doe je huishoudelijke taken zoals je dat gewend bent en eet op de tijden dat je dat gewend bent. Als je deze regelmaat behoudt zal je merken dat je de rest best kunt laten vieren zonder er meteen mega veel last van te hebben..

Maak mooie herinneringen, geniet van het moment en kijk niet steeds vooruit en kies zo nu en dan bewust even voor jezelf. Als jij vol energie blijft zitten en je je humeur op peil kunt houden geef je dit ook door aan de mensen om je heen. Geniet van je vakantie! 

Ik ben heel benieuwd of ik de enige ben met deze worsteling😬. Hoe ga jij om met vakanties? Laat het me hieronder in de reacties weten.

Ook interessant voor je: