fbpx


Dit ben ik :

Waar ik in mijn pubertijd van droomde? Aangenomen worden op het conservatorium, vriendinnen hebben, een vriendje krijgen, mijn rijbewijs halen, een eigen huis, trouwen en kinderen krijgen… En toen was ik 26 en had ik het allemaal meegemaakt. Ik dacht echt: Is dit het nou?

Vanaf dat ik mijn man Aris leerde kennen in 2006, een jaar voor mijn afstuderen, knaagde het. Ik was op zoek naar wat mij écht gelukkig maakte. Ik droomde van vrijheid, mijn eigen broek op kunnen houden, een super tof bedrijf zonder dat ik vijf dagen of meer moest werken, maar ik modderde nog jaren aan.

Nadat ik Cum Laude afstudeerde aan het Conservatorium in 2007 en een carrière in binnen- en buitenland had, was ik doodongelukkig. Jarenlang struggelde ik met mezelf. Ik had geen idee wat er nou aan de hand was. Ik was de grip op mijn leven totaal kwijt, voelde me onbegrepen door iedereen om me heen en dacht écht dat het niet anders kon. Tot ik erachter kwam wat mij in de weg zat en mijn 7-jarige ‘hoogsensitieve’ ontdekkingsreis begon….

TIME TO CHANGE

Ik kon niet meer… Mijn dochtertje Fiep was net geboren en vanaf dat ze twee weken was kreeg ik al buikpijn bij het idee dat ik over drie maanden weer aan het werk moest. Ik had nog geen idee wat ik dan moest doen, hoe ik het verder moest aanpakken en hoe we het financieel allemaal rond zouden breien, maar alles in mijn lijf zei ‘stop’.

Op de een of andere manier besloot ik van de een op de andere dag dat het klaar was. Ik stopte als eerst met wat mij op dat moment het meest tijd en energie kostte en me echt ongelukkig maakte; harpspelen en lesgeven. Het was de diepste sprong ooit. Het voelde alsof ik dierbare mensen om mij heen teleurstelde en ik mijn oude schoenen weggooide voordat ik nieuwe had.

Het voelde alsof ik mijn beste vriendin, waar ik een harpduo mee vormde en altijd mee op reis ging, als een baksteen liet vallen en ik was bang dat ik mijn dierbaarste vriendschap op het spel zetten. Maar ik deed het toch.

Je moest eens weten wat ik allemaal te horen kreeg: Zonde van je talent! Zou je dat nou wel doen? Je bent veel beter dan je denkt! Wat jammer voor Marianne. Je blijft toch nog wel voor je plezier muziek maken? Als ik me door dit commentaar had laten leiden dan had ik uiteindelijk voor de makkelijke weg gekozen: Gewoon doen waar ik succesvol en goed in was, dan maar minder gelukkig, ik mocht toch niet klagen met zo’n bijzonder, succesvol beroep?

 MAAR IK DEED HET ANDERS

Door mijn keuzes, doordat ik losliet, kon ik verder gaan bouwen. Ik deed nieuwe inzichten op, ging kritisch met mezelf aan de slag en struggelde met mijn mindset. Met vallen en opstaan hield ik mezelf staande en o wat was het moeilijk om alleen maar op mezelf te blijven vertrouwen zonder dat ik zeker wist of ik wel het resultaat ging behalen waar ik naar op zoek was.

Langzaam kreeg ik nieuwe dromen: ik droomde van vrijheid, anderen helpen, trots zijn op mezelf, eindelijk rust in mijn hoofd, mezelf financieel kunnen redden en een leuk inkomen, een eigen bedrijf zonder dat ik vijf dagen of meer moest werken en een super toffe oude boerderij op een rustige, inspirerende plek. Balans en tijd voor de lieve mensen die dichtbij me staan. Maar wat was dat ver weg, gewoon onhaalbaar. Dat kon wel mijn droomleven zijn, maar ik had mezelf wijsgemaakt dat dat toch nooit zou lukken.

Mijn leven was alles behalve de dingen die ik voor me zag. Ik zat gevangen in de sleur van de dag, baalde iedere keer weer als ik niet had gedaan wat ik had willen doen, trok me ontzettend veel aan van wat een ander van me vond en ervaarde chaos in alles.

Ik was financieel volledig afhankelijk (met muziekmaken verdien je in Nederland bijna niks) en woonde aan de rand van de stad in een ienie minie huisje… Het enige dat ik dacht: je moet nou eenmaal hard werken, af en toe dingen doen die je niet leuk vindt en ja dat huis daar moest je nou eenmaal mega veel geld voor hebben…

Ik ben perfectionistisch, positief en als ik iets wil dan lukt het me vaak ook. Alles wat ik had gedaan en had bereikt had ik zeker met wil en overgave gedaan, maar het kwam niet uit mijn tenen. Eigenlijk had ik geluisterd naar mijn omgeving, naar de complimenten die ik kreeg, naar hoe zonde het was als ik iets anders zou gaan doen, hoe goed ik wel niet was. Met de dingen die ik had bereikt had ik complimenten gekregen en waren mensen trots op me, had ik andere mensen blij gemaakt, maar was ik er zelf heel gelukkig van geworden? Opeens drong door dat het geen keuzes waren die ik met volle overtuiging had gemaakt.

 

MIJN EIGEN KEUZES MAKEN

Ik wilde een leven waarin ik de vrijheid heb om te doen wat ík wil, te kiezen wat ík belangrijk vind en het doen zoals ík wil. Ik werkte inmiddels drie dagen bij wat vroeger mijn leukste bijbaantje was: de klompenmakerij op de Zaanse Schans. Ik genoot van de collega’s, de lol, het contact met toeristen, het harde werken in het hoogseizoen en volgde mijn hart. Ik begon mijn eigen bedrijf ‘TOET eigenzinnig wonen’, mijn interieurstudio.Een beroep dat ik in mijn pubertijd stiekem leuker vond dan harpspelen. Ik maakte die droom werkelijkheid. Precies zoals ik voor ogen had, zonder hulp van anderen en had schijt aan wat een ander daarvan vond. Kleur, durf, eigenzinnigheid en veel gevoel! Fijne plekken bedenken waar de bewoners écht zichzelf kunnen zijn en waar ze keer op keer geïnspireerd van raken. Ik mocht mensen helpen en inspireren een fijne plek te creëren die paste als een jas.

HOOGSENSITIEF GEEN LAST, MAAR EEN GAVE!

Maar ik ben hongerig naar nieuwe inzichten, strategieën, tools en info en vond steeds weer nieuwe dingen uit. Ik liet me coachen door iemand die me eindelijk begreep. Door meer inzicht te krijgen in mezelf en in hoogsensitiviteit snapte ik beter hoe het was gekomen dat ik zo lang had volgehouden waar ik niet écht blij van werd. Altijd bezig het anderen naar de zin te maken, af te stemmen op mijn omgeving, te doen waar een ander blij van werd en niet meer luisteren naar mezelf.

Ik leerde hoe mijn hoogsensitiviteit me niet meer in de weg zat, maar me juist super mooie dingen bracht. Maar wat wilde ik nou écht? Ik was al heel trots dat ik keuzes had gemaakt en het oude had losgelaten, maar ik voelde dat ik er nog niet was. Met mijn high-level businesscoach leerde ik volledig te vertrouwen op mezelf.

Het bleek dat ik eigenlijk helemaal niet ver meer hoefde te zoeken om te zien wat nog beter bij me paste. Het was er al lang, alleen moest ik er het juiste mee gaan doen.

Rond mijn verjaardag gebeurde er iets, iets dat ik in de jaren ervoor nooit voor mogelijk had gehouden. Ik had gezworen nooit uit Zaanstad te vertrekken, maar na mijn verjaardag zei alles in mijn lijf dat ik mijn gevoel moest volgen en voor mezelf moest kiezen, wat mijn omgeving daar dan ook van vond.

Ik besloot het te doen. En wat er na dit besluit allemaal gebeurde.. We vonden binnen een twee weken later zomaar ons droomhuis, besloten alles op te pakken en 45 minuten verderop te gaan wonen, in een stolpboerderij van 150 jaar oud, die nog helemaal op z’n kop gezet moet worden. De kinderen naar een nieuwe school, nieuwe vriendjes, nieuw huis, geen familie en vrienden in de buurt en dan ook nog mijn bedrijf op de schop!? Mensen helpen met de juiste omgeving was super tof, maar er ontbrak iets. Heel vaak kwam ik bij mensen die met dezelfde dingen worstelden als ik had gedaan. Ze zouden baat hebben bij de handvatten die ik heb opgedaan tijdens mijn ontdekkingsreis om hoogsensitiviteit te omarmen en een droomleven te kunnen gaan leiden.

Waar ik in mijn pubertijd van droomde? Aangenomen worden op het conservatorium, vriendinnen hebben, een vriendje krijgen, mijn rijbewijs halen, een eigen huis, trouwen en kinderen krijgen… En toen was ik 26 en had ik het allemaal meegemaakt. Ik dacht echt: Is dit het nou?

Vanaf dat ik mijn man Aris leerde kennen in 2006, een jaar voor mijn afstuderen, knaagde het. Ik was op zoek naar wat mij écht gelukkig maakte. Ik droomde van vrijheid, mijn eigen broek op kunnen houden, een super tof bedrijf zonder dat ik vijf dagen of meer moest werken, maar ik modderde nog jaren aan.

Nadat ik Cum Laude afstudeerde aan het Conservatorium in 2007 en een carrière in binnen- en buitenland had, was ik doodongelukkig. Jarenlang struggelde ik met mezelf. Ik had geen idee wat er nou aan de hand was. Ik was de grip op mijn leven totaal kwijt, voelde me onbegrepen door iedereen om me heen en dacht écht dat het niet anders kon. Tot ik erachter kwam wat mij in de weg zat en mijn 7-jarige ‘hoogsensitieve’ ontdekkingsreis begon….

TIME TO CHANGE

Ik kon niet meer… Mijn dochtertje Fiep was net geboren en vanaf dat ze twee weken was kreeg ik al buikpijn bij het idee dat ik over drie maanden weer aan het werk moest. Ik had nog geen idee wat ik dan moest doen, hoe ik het verder moest aanpakken en hoe we het financieel allemaal rond zouden breien, maar alles in mijn lijf zei ‘stop’.

Op de een of andere manier besloot ik van de een op de andere dag dat het klaar was. Ik stopte als eerst met wat mij op dat moment het meest tijd en energie kostte en me echt ongelukkig maakte; harpspelen en lesgeven. Het was de diepste sprong ooit. Het voelde alsof ik dierbare mensen om mij heen teleurstelde en ik mijn oude schoenen weggooide voordat ik nieuwe had. Het voelde alsof ik mijn beste vriendin, waar ik een harpduo mee vormde en altijd mee op reis ging, als een baksteen liet vallen en ik was bang dat ik mijn dierbaarste vriendschap op het spel zetten. Maar ik deed het toch.

Je moest eens weten wat ik allemaal te horen kreeg: Zonde van je talent! Zou je dat nou wel doen? Je bent veel beter dan je denkt! Wat jammer voor Marianne. Je blijft toch nog wel voor je plezier muziek maken? Als ik me door dit commentaar had laten leiden dan had ik uiteindelijk voor de makkelijke weg gekozen: Gewoon doen waar ik succesvol en goed in was, dan maar minder gelukkig, ik mocht toch niet klagen met zo’n bijzonder, succesvol beroep?

 MAAR IK DEED HET ANDERS

Door mijn keuzes, doordat ik losliet, kon ik verder gaan bouwen. Ik deed nieuwe inzichten op, ging kritisch met mezelf aan de slag en struggelde met mijn mindset. Met vallen en opstaan hield ik mezelf staande en o wat was het moeilijk om alleen maar op mezelf te blijven vertrouwen zonder dat ik zeker wist of ik wel het resultaat ging behalen waar ik naar op zoek was.

Langzaam kreeg ik nieuwe dromen: ik droomde van vrijheid, anderen helpen, trots zijn op mezelf, eindelijk rust in mijn hoofd, mezelf financieel kunnen redden en een leuk inkomen, een eigen bedrijf zonder dat ik vijf dagen of meer moest werken en een super toffe oude boerderij op een rustige, inspirerende plek. Balans en tijd voor de lieve mensen die dichtbij me staan. Maar wat was dat ver weg, gewoon onhaalbaar. Dat kon wel mijn droomleven zijn, maar ik had mezelf wijsgemaakt dat dat toch nooit zou lukken.

Mijn leven was alles behalve de dingen die ik voor me zag. Ik zat gevangen in de sleur van de dag, baalde iedere keer weer als ik niet had gedaan wat ik had willen doen, trok me ontzettend veel aan van wat een ander van me vond en ervaarde chaos in alles. Ik was financieel volledig afhankelijk (met muziekmaken verdien je in Nederland bijna niks) en woonde aan de rand van de stad in een ienie minie huisje… Het enige dat ik dacht: je moet nou eenmaal hard werken, af en toe dingen doen die je niet leuk vindt en ja dat huis daar moest je nou eenmaal mega veel geld voor hebben…

Ik ben perfectionistisch, positief en als ik iets wil dan lukt het me vaak ook. Alles wat ik had gedaan en had bereikt had ik zeker met wil en overgave gedaan, maar het kwam niet uit mijn tenen. Eigenlijk had ik geluisterd naar mijn omgeving, naar de complimenten die ik kreeg, naar hoe zonde het was als ik iets anders zou gaan doen, hoe goed ik wel niet was. Met de dingen die ik had bereikt had ik complimenten gekregen en waren mensen trots op me, had ik andere mensen blij gemaakt, maar was ik er zelf heel gelukkig van geworden? Opeens drong door dat het geen keuzes waren die ik met volle overtuiging had gemaakt.

 

MIJN EIGEN KEUZES MAKEN

Ik wilde een leven waarin ik de vrijheid heb om te doen wat ík wil, te kiezen wat ík belangrijk vind en het doen zoals ík wil. Ik werkte inmiddels drie dagen bij wat vroeger mijn leukste bijbaantje was: de klompenmakerij op de Zaanse Schans. Ik genoot van de collega’s, de lol, het contact met toeristen, het harde werken in het hoogseizoen en volgde mijn hart. Ik begon mijn eigen bedrijf ‘TOET eigenzinnig wonen’, mijn interieurstudio. Een beroep dat ik in mijn pubertijd stiekem leuker vond dan harpspelen. Ik maakte die droom werkelijkheid. Precies zoals ik voor ogen had, zonder hulp van anderen en had schijt aan wat een ander daarvan vond. Kleur, durf, eigenzinnigheid en veel gevoel! Fijne plekken bedenken waar de bewoners écht zichzelf kunnen zijn en waar ze keer op keer geïnspireerd van raken. Ik mocht mensen helpen en inspireren een fijne plek te creëren die paste als een jas.

HOOGSENSITIEF GEEN LAST, MAAR EEN GAVE!

Maar ik ben hongerig naar nieuwe inzichten, strategieën, tools en info en vond steeds weer nieuwe dingen uit. Ik liet me coachen door iemand die me eindelijk begreep. Door meer inzicht te krijgen in mezelf en in hoogsensitiviteit snapte ik beter hoe het was gekomen dat ik zo lang had volgehouden waar ik niet écht blij van werd. Altijd bezig het anderen naar de zin te maken, af te stemmen op mijn omgeving, te doen waar een ander blij van werd en niet meer luisteren naar mezelf.

Ik leerde hoe mijn hoogsensitiviteit me niet meer in de weg zat, maar me juist super mooie dingen bracht. Maar wat wilde ik nou écht? Ik was al heel trots dat ik keuzes had gemaakt en het oude had losgelaten, maar ik voelde dat ik er nog niet was. Met mijn high-level businesscoach leerde ik volledig te vertrouwen op mezelf. Het bleek dat ik eigenlijk helemaal niet ver meer hoefde te zoeken om te zien wat nog beter bij me paste. Het was er al lang, alleen moest ik er het juiste mee gaan doen.

Rond mijn verjaardag gebeurde er iets, iets dat ik in de jaren ervoor nooit voor mogelijk had gehouden. Ik had gezworen nooit uit Zaanstad te vertrekken, maar na mijn verjaardag zei alles in mijn lijf dat ik mijn gevoel moest volgen en voor mezelf moest kiezen, wat mijn omgeving daar dan ook van vond.

Ik besloot het te doen. En wat er na dit besluit allemaal gebeurde.. We vonden binnen een twee weken later zomaar ons droomhuis, besloten alles op te pakken en 45 minuten verderop te gaan wonen, in een stolpboerderij van 150 jaar oud, die nog helemaal op z’n kop gezet moet worden. De kinderen naar een nieuwe school, nieuwe vriendjes, nieuw huis, geen familie en vrienden in de buurt en dan ook nog mijn bedrijf op de schop!? Mensen helpen met de juiste omgeving was super tof, maar er ontbrak iets. Heel vaak kwam ik bij mensen die met dezelfde dingen worstelden als ik had gedaan. Ze zouden baat hebben bij de handvatten die ik heb opgedaan tijdens mijn ontdekkingsreis om hoogsensitiviteit te omarmen en een droomleven te kunnen gaan leiden.

HOE DAN!?

Ik vroeg me af: Hoe is het mij toch gelukt om in 7 jaar van een succesvolle, maar doodongelukkige, harpiste te komen waar ik nu ben? Hoe had ik het voor elkaar gekregen mijn droomleven te gaan leiden terwijl ik ervan overtuigd was dat het niet haalbaar was voor mij? Buiten mijn gezin en familie is in die 7 jaar letterlijk álles om mij heen verandert. Wat mij ontzettend heeft geïnspireerd is:

(Bijna) álles in het leven is een gevolg van de keuzes die je in het verleden hebt gemaakt..

Dát was er dus gebeurt: ik washeel dichtbij mezelf gebleven en had ik super krachtige keuzes durven maken door alle inzichten, inspiratie en handvatten die ik had opgedaan. Het was me gewoon gelukt dat leven te gaan leiden waarvan ik 7 jaar geleden dacht dat het onmogelijk was. Ons droomhuis, een leuke school voor de kinderen, ik kan mijn tijd zelf indelen, ervaar vrijheid en mag ook nog eens heel veel mensen helpen en inspireren.

MAGISCH MOMENT

Op een druilerige dag in november kreeg ik een ingeving. Ik kon het gewoon niet laten en het moest gebeuren. Hoe tof zou het zijn als ik hoogsensitieve, ondernemende creatievelingen kan inspireren en laten zien dat het écht mogelijk is je ideale leven vorm te geven als je het juiste pad bewandeld. Ik wilde het wel van de daken schreeuwen!

Begin dit jaar besloot ik een programma te schrijven en een totaal nieuw bedrijf te beginnen. Ik wil veel meer hoogsensitieve, creatieve en ondernemende mensen helpen en inspireren door alles uit mijn 7-jarige ontdekkingsreis te delen en je natuurlijk ook de lessen leren die ik nog steeds opdoe. Ik ben ervan overtuigd dat mijn unieke programma ervoor kan zorgen dat je afkomt van die doodlopende weggetjes. En natuurlijk kan ik het niet laten om af en toe een tip te geven voor een fijn, inspirerend, kleurrijk (t)huis, omdat ik ervan overtuigd ben, en het zelfs wetenschappelijk is bewezen, dat je omgeving super veel invloed heeft op je functioneren en je welzijn. 

Vertrouw, krijg inzicht, laat los, maak keuzes, en hou vol. Creëer jouw ideale leven, waarvan je nu nog denkt dat het onmogelijk is!

Lieve groet,

 

 

HOE DAN!?

Ik vroeg me af: Hoe is het mij toch gelukt om in 7 jaar van een succesvolle, maar doodongelukkige, harpiste te komen waar ik nu ben? Hoe had ik het voor elkaar gekregen mijn droomleven te gaan leiden terwijl ik ervan overtuigd was dat het niet haalbaar was voor mij? Buiten mijn gezin en familie is in die 7 jaar letterlijk álles om mij heen verandert. Wat mij ontzettend heeft geïnspireerd is:

(Bijna) álles in het leven is een gevolg van de keuzes die je in het verleden hebt gemaakt..

Dát was er dus gebeurt: ik washeel dichtbij mezelf gebleven en had ik super krachtige keuzes durven maken door alle inzichten, inspiratie en handvatten die ik had opgedaan. Het was me gewoon gelukt dat leven te gaan leiden waarvan ik 7 jaar geleden dacht dat het onmogelijk was. Ons droomhuis, een leuke school voor de kinderen, ik kan mijn tijd zelf indelen, ervaar vrijheid en mag ook nog eens heel veel mensen helpen en inspireren.

MAGISCH MOMENT

Op een druilerige dag in november kreeg ik een ingeving. Ik kon het gewoon niet laten en het moest gebeuren. Hoe tof zou het zijn als ik hoogsensitieve, ondernemende creatievelingen kan inspireren en laten zien dat het écht mogelijk is je ideale leven vorm te geven als je het juiste pad bewandeld. Ik wilde het wel van de daken schreeuwen!

Begin dit jaar besloot ik een programma te schrijven en een totaal nieuw bedrijf te beginnen. Ik wil veel meer hoogsensitieve, creatieve en ondernemende mensen helpen en inspireren door alles uit mijn 7-jarige ontdekkingsreis te delen en je natuurlijk ook de lessen leren die ik nog steeds opdoe. Ik ben ervan overtuigd dat mijn unieke programma ervoor kan zorgen dat je afkomt van die doodlopende weggetjes. En natuurlijk kan ik het niet laten om af en toe een tip te geven voor een fijn, inspirerend, kleurrijk (t)huis, omdat ik ervan overtuigd ben, en het zelfs wetenschappelijk is bewezen, dat je omgeving super veel invloed heeft op je functioneren en je welzijn. 

Vertrouw, krijg inzicht, laat los, maak keuzes, en hou vol. Creëer jouw ideale leven, waarvan je nu nog denkt dat het onmogelijk is!

Lieve groet,


Wat je nog meer zou willen weten….

 

  • De laatste paar jaar op de basisschool en de eerste paar jaar op de middelbare school was verschrikkelijk. Ik werd gepest, voelde me doodongelukkig en anders dan de rest. Toch kreeg ik voor elkaar wat ik toen graag wilde. Ik wilde naar het conservatorium en werd aangenomen. Laten zien dat ik wel leuk was en dat je kunt bereiken wat je wilt. Kan niet, bestaat niet! En je bent mooi zoals je bent, wees trots op jezelf.

 

  • Zielsgelukkig was ik toen ik in de derde klas merkte dat ik echte vriendinnen kreeg. Tot die tijd had ik geen idee wat dat was.

 

  • Ik werkte bij de klompenmakerij op de Zaanse Schans. Ik genoot enorm van toeristen helpen, adviseren en blij weg laten gaan. Daar lag de basis, ik doe niets liever dan anderen inspireren en helpen!

 

  • Een echt ‘kooien dingetje’… niets doen is rete lastig😉

 

  • Waar ik heel blij van word en van tot rust kom is een poosje bubbelen in mijn bubbelbad in de tuin. Ik moet dan wel stilzitten.

 

  • Mijn zonde? Helaas weet ik niet anders dan dat ik nagelbijt..

 

  • Mijn man Aris begrijpt er niets van, maar ik geniet ervan om ‘s avonds alleen thuis te zijn en als mijn kinderen in bed liggen in alle rust achter mijn laptop heerlijk nieuwe dingen te bedenken

 

  • Ik lust geen koffie en thee, houd niet van alcohol en heb nog nooit gerookt. Mijn verslaving!? Ik ben gek op Cola light!


Dit zijn een paar ontwerpen die ik maakte waar ik nu nog steeds blij van word

ONTVANG MIJN GRATIS UITBREEKTIPS